HALALA AFRICA

Tekst en Muziek: Johannes Kerkorrel (1961-2002), Zuid-Afrika
Taal: Afrikaans & Xhosa

De blanke Zuid-Afrikaanse zanger  Johannes Kerkorrel beschrijft in dit lied hoe het Afrikaans continent door de komst van de blanken veranderd is.

Vertaling:

Toen de wereld nog jong was en de horizon wijd en open
Was het hier groen ten Zuiden van de evenaar.
In de schemering, toen de zon onderging en de dieren naar huis liepen,
klonk de roep van de vrouwen over de heuvels van het land:
Halala, eeuwig is ons Afrika

Stil, stil mijn kind. Stil stil kleine baby. Stil, stil mijn kind.
Vader komt terug, we zullen bij hem zijn, vader komt terug, we blijven allen.

Toen kwamen schepen uit het Westen, witte zeilen kwamen over de zee.
Ze vroegen om eten en water en ze bleven voor zoveel meer.
En het land dat open (van iedereen) was: we hebben het moeten verlaten;
voor de getto’s in de steden kregen we koperdraad.
Halala, eeuwig is ons Afrika
Hoera, we leven nog steeds goed, hoera, moge Afrika helen (terugkomen)
Stil, stil mijn kind. Stil stil kleine baby. Stil, stil mijn kind.
Vader komt terug, we zullen bij hem zijn, vader komt terug, we blijven allen.

Er zat rijkdom in de buik van onze moeder Afrika:
Diamanten, steenkool, goud, edelmetaal.
Mensen hier werden slaven,
ze werden betaald om te graven in de aarde en er alles uit te halen.
De grote en weidse grasvlaktes: sluit ze af met prikkeldraad…
en van de olifant tot de gemsbok, alle dieren moeten buigen voor
de machtige grote jager, voor de macht van zijn geweer…
Totdat alleen maar stilte blijft…
Halala, eeuwig is ons Afrika.

Hoera, we leven nog steeds goed, hoera, moge Afrika helen
Wij genoten samen
Hoera, we leven nog steeds goed, hoera, moge Afrika helen