Kantikune OntstaanVerdere groei

De behoefte aan muzikale groei deed zich na enkele jaren echter steeds sterker voelen en Kantikune ging op zoek naar een échte dirigent. Tevergeefs. Eén keer gaf een advertentie in de krant wat hoop : "Dirigent zoekt koor". Werkloze dirigenten moeten echter gewantrouwd worden, zo leerden we. De man in kwestie werd rees na enkele repetities vriendelijk bedankt. Het klikte niet. Hij had geen feeling voor ons liederengenre en zijn dirigeerstijl 'pakte' niet bij de koorleden. Dus ploeterden we maar verder zonder dirigent.

En toen, in de zomer van '95, melde Hugo Keunen zich plots aan als nieuw koorlid. Hugo had in zijn studententijd bij het Leuvense solidariteitskoor Pati Pati gezongen en voelde zich onmiddellijk thuis in ons liederengenre. Hij had bovendien een muzikale opleiding achter de rug en bleek over onvermoede talenten te beschikken. Hugo nam dus op verzoek van het koor de dirigeerstok ter hand. Figuurlijk ten minste, want in de praktijk gebruikt hij enkel zijn blote handen en zijn mimiek. Hugo gaf Kantikune een nieuw elan, met een sterke groei van het muzikale peil en een flinke uitbreiding van het repertoire.

Sinds 2002 (koorprogramma "De wereld zingt in mij") staat ook Veerle Konings regelmatig voor het koor als dirigente. Veerle volgt momenteel een opleiding koordirectie aan het stedelijk muziekconservatorium van Hasselt.

Meer weten over de historiek van Kantikune ? Neem eens een kijkje in ons archief.